یک داستان کوتاه و شاید واقعی!

جـوان خـیـلــی آرام و مـتـیـن بـه مــرد نـزدیـک شـد و بـا لـحنــی مـوأدبـانـه گـفـت:
بـبـخـشیـد آقـا! مـن مـی‌تـونـم یـه کـم بـه خـانـوم شمـا نـگـاه کـنـم و لـذت بـبـرم؟

مرد که اصلا توقع چنین حرفی را نداشت و حسابی جا خورده بود، مثل آتشفشان از جا در رفت و میان بازار و جمعیت، یقه جوان را گرفت و عصبانی، طوری که رگ گردنش بیرون زده بود، او را به دیوار کوفت و فریاد زد:

مردیکه عوضی، مگه خودت ناموس نداری... گه می‌خوری تو و هفت جد آبادت، خجالت نمی‌کشی؟

جوان امّا، خیلی آرام، بدون اینکه از رفتار و فحش‌های مرد عصبی شود و عـکـس‌الـعـمـلـی نـشـان دهـد ، هـمــانـطــور مــؤدبــانــه و مـتـیـن ادامـه داد:
خیلی عذر می‌خوام فکر نمی‌کردم این همه عصبی و غیرتی بشین، دیدم همه بازار دارن بدون اجازه نگاه می‌کنن و لذت می‌برن، من گفتم حداقل از شما اجازه بگیـرم کـه نـامـردی نکرده بـاشـم ... حـالـا هـم یقمو ول کنین، از خیـرش گذشتـم.

مرد خشکش زد ... 
همانطور که یقه جوان را گرفته بود، آب دهانش را قورت داد و زیر چشمی زنش را برانداز کرد...